|
lichtgeraakt
|
|
-
Ik weet niet hoe je dat noemt. Het onbehaaglijke gevoel dat je in de wereld staat, maar meer ook niet. Dat je je meer verbonden voelt met een stad en de voortdurende passage dan met de mensen die je dikwijls ziet. Je geniet er van om opgenomen te worden in de toeristische drukte van een [...]
-
Ik mis toch enkel sociale vaardigheden, en ik heb me er ondertussen bij neergelegd dat ik nooit zal kunnen functioneren in het gewone maatschappelijke leven. Maar dankzij mijn gedichten ben ik erin geslaagd toch een plek te veroveren die veilig voor me is. Ik word nu gedwongen – of ik krijg de kans – om [...]
-
Om maar te zeggen dat ik geleerd heb met de tegenslagen van het leven om te gaan. Ik vergelijk het graag met de stal van Augias, uit de Griekse mythologie: Augias moest de godenstal uitmesten, maar de rotzooi bleef maar komen. Je binnenste wezen is ook zo, maar met die troost dat het debiet minder [...]
-
Wat me het meeste pijn doet, is het feit dat ik nooit enige verbondenheid met andere mensen heb gevoeld. Verbondenheid is van een hoger niveau dan gehechtheid, dan liefde zelfs. Het is een voorwaarde voor geluk. Ik heb een jarenlange relatie achter de rug, met iemand van wie ik oprecht hield. Toch was er nooit [...]
-
rare jongens
Eergisteren een dagje naar Nederland geweest. Voor het werk naar een heuse conferentie. In de nacht vertrekken om files te vermijden. Om dan te merken dat eens de grens over Radio 1 verdwijnt. Plots is dat 90FM en lijk je midden in een carnavalsstoet beland te zijn. Of op een groot schlagerfestijn. Om te vliegen [...]
-
rit
In de wagen. Op weg naar huis. Ik aan het stuur, zij naast me. Dat het nog frisjes is. En of de zetelverwarming op mag. Ze vraagt het met een toon in haar stem die een licht alcoholpercentage verraadt. Ze is nog vrolijker dan anders en de twinkeling in haar ogen is nog sterker dan [...]
-
muzikale lente
Het mag dan al lente zijn, dat hebben we de afgelopen dagen meer aan de muziek dan aan het weer gemerkt. Op het gevaar af dat ze binnenkort helemaal grijsgedraaid zijn, maak ik hieronder een lijstje met nummers die mij dezer dagen behoorlijk vrolijk maken. Negen jaar geleden (2001) scoorde Train serieus met het nummer [...]
-
stap
Op weg naar huis. Van een feestje zoals ik ze maar zelden meemaak. Omdat het me net iets te luid, een beetje te stroboscopisch verlicht en veel te rokerig is. Maar dit keer kon dit me blijkbaar niet deren. Lichtjes staan heupwiegen op de deuntjes waarmee ik zittend in de wagen of liggend in bad [...]
-
valentijn
Ik zit midden in een rijkelijk van wolken voorziene droom. Het is bijna valentijn. Eén of ander tijdschrift dat ik lees, heeft een actie lopen. Ze bezorgen je valentijnswens op een origineel maar anoniem kaartje. Verleidelijk om op in te gaan. En dus stuur ik een wens naar het postadres van het magazine. De naam [...]
-
licht
Tranen wellen op. Ze lijken als zuur vanuit mijn kaken op te wellen. Alsof ze mijn kijk op alles wat willen vertroebelen. Verzachten. Maar ze kunnen niet voorkomen dat een koudegevoel me ommanteld. Haartjes komen recht om een donzig, warmtebrengend laagje te voorzien. Onvoldoende. Het volstaat niet. Om in het donker. Licht te geven. Licht [...]
|
|
|
|
